تابع و مطيع خلفاى وقت بودند . معهذا ، جلوس طاهر ذو اليمينين را به مسند امارت خراسان و اقدام جسارت‌آميز او را در حذف نام مأمون از خطبه ( 206 ه . ق . ) ، مىتوان مبدأ استقلال ايران ، و به مثابه قدم اول در طريق كسب استقلال شمرد . حكومت طاهريان به دست يعقوب ليث صفارى منقرض گشت . امراى طاهرى و زمان امارت هريك ( تواريخ هجرى قمرى است ) 1 - طاهر بن حسين بن مصعب . ( 206 - 207 ) 2 - طلحة بن طاهر . ( 207 - 213 ) 3 - عبد اللّه بن طاهر . ( 213 - 230 ) 4 - طاهر بن عبد اللّه . ( 230 - 248 ) 5 - محمد بن طاهر . ( 248 - 259 ) طايجو پسر جغتاى خان بن چنگيز خان كه پسر دوم چنگيز خان بود و پس از مرگ چنگيز خان بر ماوراء النهر و بعضى از حدود خوارزم ، كاشمر ، بدخشان و بلخ و غزنين حكومت مىكرد . طباطبايى ( 1258 - ه . ق . ) ميرزا سيد محمد معروف به ميرزا سيد محمد ( سنگلجى ) از رهبران بزرگ مشروطه فرزند سيد صادق طباطبايى از روحانيان بزرگ و بانفوذ دوره ناصر الدين شاه و سيد صادق پسر سيد مهدى طباطبايى بود . سيد مهدى در همدان از مجتهدان و روحانيان معتبر بود . سيد محمد در كربلا تولد يافت . در دو سالگى به همدان و در هشت سالگى به تهران انتقال يافته و زير نظر پدر خود تعليم و تربيت يافت . پس از تحصيلات مقدماتى در علوم و ادبيات عرب ، فقه و اصول را از پدر خود و حكمت را از ميرزا ابو الحسن جلوه فراگرفت . چندى نيز از محضر شيخ هادى نجم‌آبادى استفاده كرد . آيت الله سيد محمد طباطبايى در 1299 به قصد حج رفت اما چون بموقع نرسيد ، پس از انجام مراسم حج عمره به عتبات رفت و در سامراء در محضر ميرزا محمد حسن شيرازى بهره‌مند و در همين شهر مقيم گشت ، و به تكميل تحصيلات خود پرداخت . پس از مرگ پدر عائله خود